"Wiosna 1968" to pierwszy poważny zryw studentów wielu ośrodków akademickich do działań o demokratyzację życia w Polsce. Kulminacją tych działań były "wydarzenia marcowe".
     Należy przypomnieć, że w wydarzeniach tych masowo wzięli udział studenci Politechniki Wrocławskiej. Ich działania poparło wielu pracowników naszej Uczelni.
     13 marca 1968 r. w Politechnice Wrocławskiej odbył się wielotysięczny wiec. Na wiecu tym podjęto decyzję o 48 godzinnym strajku okupacyjnym. Podjęto również uchwałę z 18-punktowym programem. Znajdowały się w niej m.in. żądania i deklaracje.
     Znaczna część społeczeństwa Wrocławia solidaryzowało się ze studentami. Ogłoszono odezwy popierające studentów. Wiele osób przychodziło pod mury Uczelni przekazując osobiście wyrazy poparcia oraz ogromne ilości żywności. W ślad za Politechniką Wrocławską wiece okupacyjne zorganizowały inne wrocławskie Uczelnie.
     Powstaje Komisja Organizacyjna Wieców Uczelni. Ze strony Politechniki Wrocławskiej do Komisji wchodzą: Wacław Jakacki, Konstancja Surmacz i Wojciech Myślecki. Działalność studencka przybiera na sile. Coraz aktywniej włączają się do tej działalności pracownicy naszej Uczelni.
     Senat Politechniki Wrocławskiej wydaje oświadczenie, w którym wyraża "zrozumienie dla stanowiska studentów...". Dr Ryszard Krasnodębski, wykładowca matematyki podejmuje, na znak solidarności ze studentami, głodówkę.
     Ponieważ postulaty studentów nie są realizowane 18 marca podejmują oni decyzję o kontynuowaniu protestu w formie masowego bojkotu zajęć.
     22 marca Rektor Politechniki Wrocławskiej skreśla z listy studentów ponad 1200 osób. Na skutek odwołań większości z nich przywrócono prawa studenckie. Natomiast organizatorzy protestów, drukarze i kolporterzy ulotek zostają aresztowani.
     29 marca w trakcie ogólnopolskiego zebrania przedstawicieli ośrodków akademickich aresztowano 24 osoby, w tym studentów Politechniki Wrocławskiej: Konstancję Surmacz, Wacława Jakackiego i Jerzego Zasadzińskiego.
     W dniach od 30 marca do 15 kwietnia zostają aresztowani drukarze i kolporterzy ulotek, w tym studenci Politechniki Wrocławskiej: Jerzy Próchnicki, Janusz Jaworski, Lech Janaszak, Mirosław Matuszewski, Tomasz Wójcik, Piotr Wende, Werner Kosorz, Kazimierz Czerwiński oraz Jan Winiarczyk. Wkrótce potem zostali aresztowani: Irena Kozak, Marian Sobierajski oraz Michał Kuźniak, którym zarzucono opracowywanie programu polityczno-społecznego na 1 Maja.
     Od marca do końca maja zatrzymano we Wrocławiu w związku z protestami 155 osób, 27 aresztowano, 26 ukarano decyzjami kolegiów karno-administracyjnych, z 291 osobami przeprowadzono rozmowy ostrzegawcze. Na 404 studentów i pracowników założono "teczki ewidencyjne". Pozyskano 51 nowych TW.
     Protest studentów wygasł lecz pobudził on umysły wielu młodych ludzi. Większość z nich tworzyło później NSZZ "Solidarność". Przyczynili się w ogromnej mierze do powstania demokratycznej Rzeczypospolitej Polskiej.

Wiceprzewodnicząca
KZ NSZZ
„Solidarność”
w Politechnice Wrocławskiej
Jadwiga Szymonik